giulietka

1123 teksty – auto­rem jest giuliet­ka.

spod skrzydeł

jeszcze chwi­la
ot­worzą się drzwi
zos­ta­wisz mi uśmiech za progiem
dłoń co pop­ra­wiała ci czapkę
i jeszcze to ser­ca drżenie

uśmie­chem oszu­kać chcę łzy
a jed­nak coś ścis­ka w gardle
gdy pat­rzę zno­wu po latach
jak uczysz się sta­wiać pier­wsze kroki
co­raz da­lej ode mnie

syn­ko­wi w dniu urodzin 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 27 listopada 2016, 09:31

Pocztówka

Drob­ne ślady
Klucz wioli­nowy pod wycieraczką
Gwiaz­da­mi wyściełane okiennice
Na ser­wetce zos­ta­wione listy
Pióro zna­lezione pod stołem

Ktoś z da­leka uśmie­cha się
Gdy śpię
I wiem że to już ktoś bliski

Ty­le ra­zy pi­sałam wiersze
Za­miast od­po­wiadać na listy
I znów nie wiem od cze­go zacząć
Ale tyl­ko przy to­bie tak milczę
Jak­bym roz­ma­wiała z aniołem


dla M. 

wiersz
zebrał 4 fiszki • 25 listopada 2016, 10:00

to nie mógł być sen

znam tę drogę na pamięć
wy­sokie scho­dy kończące się niebem
niewi­dome na niejed­no okno
sta­ruszki kamienice

biegłam twoimi śladami
ale nie po­dałeś mi dłoni
zos­ta­wiając jak bu­ty przed progiem

nie możesz iść dalej
mówiłeś

na chod­ni­kach dud­niły już kroki
mruczały prze­budzo­ne tramwaje
tuż za ro­giem zaczy­nało się życie 

wiersz
zebrał 9 fiszek • 24 listopada 2016, 10:10

okruchy codzienności

uśmie­cham się do ciebie
przez sny
nim jeszcze dzień zaj­rzy w okna
mi­jamy się na uli­cy dwóch światów
przemijając
każde­go poranka

w blas­ku ulicznych latarni
cza­sem mig­nie mi jas­na twarz

w no­cy spadł pier­wszy śnieg
pod no­gi za­biega­nym ludziom
nie zat­rzy­mują się
czys­tej bieli nie dziwią
nie wiedzą
że to miała być manna 

wiersz
zebrał 7 fiszek • 23 listopada 2016, 08:12

nieobliczalna

cza­sem w bez­gwiez­dne noce
śnią mi się lam­piony na świerkach
przyprószo­ne śniegiem latarnie
i uliczki całe na biało

z bez­cielesną lekkością
przez przez próg mnie prze­nosisz na rękach

na szczy­cie niewidzial­nych schodów
przez ra­mię się do mnie uśmiechasz
jak­byś całą wie­czność tu czekał

wy­ciągam rękę i znikasz
kiedy kochasz
wie­czność to mało 

wiersz
zebrał 7 fiszek • 21 listopada 2016, 09:46

iluzja

tam­tej je­sieni pat­rzy­liśmy w okna
wyglądając siebie jak pier­wszej gwiazdy
bo prze­cież każde­go wieczoru
mogło być boże narodzenie

i nie wiem do dziś ile wte­dy
było w nas zmyślenia
a ile prawdy

ale wiem
że nie dba­liśmy o to
bo is­tniało tyl­ko to co między nami
a świat i cała reszta
zda­wały się być złudzeniem 

wiersz
zebrał 9 fiszek • 18 listopada 2016, 13:23

gdybym spotkał cię w niebie

naj­trud­niej dot­rzy­mać kroku
tym którzy nas uczą odchodzić
bez ogląda­nia za siebie
drżących krzyżyków na drogę
w niedo­kończo­nych różańcach

bez obiet­ni­cy skradzionej
prze­kor­ne­mu losowi

że jeszcze wrócę do ciebie
za­nim przek­roczę gwiazd progi

a po­tem wyjść tak po prostu
jak się z po­koju wychodzi
od tych których kocha­my nad życie
naj­ciszej jak umiemy
na palcach

in­spi­rac­ja Adnachiel 

wiersz
zebrał 5 fiszek • 17 listopada 2016, 09:35

ktokolwiek nas spotyka

jest we mnie ta­kie miejsce
do które­go zaw­sze powracasz
bo każda ludzka droga
zaczy­na się i kończy za domem

nie wiem ile jeszcze zim będzie
na mo­jej ziem­skiej ścieżce

więc tę 
która przyszła zbyt wcześnie
jak miłość niezawinioną
zap­la­tam na pal­cu serdecznym
i wszys­tki­mi zmysłami ją chłonę 

wiersz
zebrał 9 fiszek • 14 listopada 2016, 11:40

ochłodzenie

wszys­tkie prog­no­zy nadają
glo­bal­ne ocieplenie
a człowiek się nie zej­dzie z człowiekiem
jak­by łat­wiej było sto­pić lodowce
niż po­dać so­bie ręce

mi­jamy się
jak na prze­ciw­ległych biegunach
na tej sa­mej ulicy

otu­lony płat­ka­mi hyd­rant przy­tulił się do parkanu
cza­sem i ka­mień ogrzeje
gdy ludziom oziębło serce 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 9 listopada 2016, 08:36

niedowierzanie

kim był ten młody pan
który cze­kał pod jej oknami
i kim była ta piękna pani
może pi­sała mu wiersze

czy to możliwe
że nig­dy więcej się nie spotkali

wczo­raj widziałam go w parku
na ławce
z chryzantemami

a może jest ta­ka miłość
która nie wie­rzy śmierci
na­wet gdy pękło serce 

wiersz
zebrał 13 fiszek • 31 października 2016, 07:24

giulietka

Więc po cóż nam — jak gwiazdom zagubionym w mroku Spalać się ogniem wiecznie, kiedy chłód nas czeka? Po cóż świecą plejady i łzy w twoim oku, Gdy je ogarnia czarna przemijania rzeka? Jarosław Iwaszkiewicz Odtwórz Powiem Ci... Zmarnowaliśmy świt, a tego nie wybaczy nam żadne niebo. Jim Morrison

Zeszyty
Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Zamyslenie.pl, Aforyzmy i cy­taty

Reklama

giulietka

Użytkownicy
F G H
Pokaż
Kalendarz
Znajomi
Ulubieni
Ulubieni autorzy
Aktywność

30 listopada 2016, 15:43Adnachiel sko­men­to­wał tek­st spod skrzy­deł

28 listopada 2016, 15:40natalia(__ups sko­men­to­wał tek­st to nie mógł być [...]

28 listopada 2016, 15:34yestem sko­men­to­wał tek­st spod skrzy­deł

28 listopada 2016, 15:32yestem sko­men­to­wał tek­st to nie mógł być [...]

28 listopada 2016, 11:28giulietka sko­men­to­wał tek­st 26.11.2016r.  

28 listopada 2016, 11:25giulietka sko­men­to­wał tek­st Tekstami nie­dzieli ob­wie­szczam: myśl [...]

28 listopada 2016, 08:17giulietka sko­men­to­wał tek­st spod skrzy­deł

28 listopada 2016, 08:16giulietka sko­men­to­wał tek­st Za siebie nie pat­rząc

28 listopada 2016, 08:14giulietka sko­men­to­wał tek­st to nie mógł być [...]