giulietka, teksty z września 2017 roku

6 tekstów z września 2017 ro­ku – auto­rem jest giuliet­ka.

na progu dni moich

noc pa­noszy się na ar­ra­sach gwiazd
nim świt
na mgły ołtarzach
hos­tię słońca w górę uniesie

dni są krótsze
te prze­de mną i we mnie

a kiedy os­tatni z nich pęknie
jak ser­ce dzwo­nu ze szkła

weź mnie na ręce i za­nieś do domu
Oj­cze nasz
któryś jest w niebie 

wiersz
zebrał 11 fiszek • 30 września 2017, 10:09

imię nadane sercu

jest w to­bie cisza skoszo­nych łąk
i kor­mo­ranów wrzask
jest sek­ret po­ran­nych mgieł
i kro­pel szept na ulicy

przychodzisz nag­le jak świt
i zni­kasz niepos­trzeżenie jak zmierzch

ale jes­teś wciąż tą samą melodią
która gdzieś we mnie gra
i tańczy znów wokół świat
choć nikt jej
prócz ciebie
nie słyszy 

wiersz
zebrał 6 fiszek • 29 września 2017, 08:40

przed słowikami

roz­widlają się dro­gi za domem
co­raz da­lej jed­na od drugiej
znikła mi two­ja sylwetka
na­wet ze wspom­nień ścieżek

pochy­lam się nad kar­tki pustynią
ale słowa nie chcą popłynąć

zat­rzasnęłam na klucz złotą klatkę
ale skrzydła są po to by fruwać
więc wy­mykam się ze snów każdej nocy
pod twoich okien wybrzeże 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 21 września 2017, 10:24

głucho nie-my

tej je­sieni nie słyszę twych kroków
na liścias­tej po­sadzce ogrodu
choć wciąż jes­teś frag­mentem melodii
która sta­le przepływa prze­ze mnie

ale jest ta­ka cisza pod żebrem
która drży
gdy jej nikt nie kołysze

jeśli też ją kiedyś usłyszysz
opo­wie ci o mnie najwięcej 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 20 września 2017, 13:12

bezdomni

związu­jemy skrzydła okiennic
gru­bym pow­ro­zem wspomnień
kneb­lu­jemy us­ta wzruszeniom
zos­ta­wiając ser­ce za drzwiami

pochy­lił się i zmurszał
nasz wy­marzo­ny dom

a jed­nak w zi­mowe noce
chłod­ne od blas­ku gwiazd
po omac­ku jak ślepcy
śladów dłoni
na poręczach szukamy 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 12 września 2017, 07:17

Medjugorie

a gdy­byś
mógł wszys­tko zostawić
pod jed­nym słonecznym promieniem
od­puścić
so­bie i innym
uklęknąć by wznieść się wyżej

czas tyl­ko nam się zdaje
i mógłby wca­le nie istnieć

więc bieg­nij ści­gając słońce
do Tej która ci wyj­dzie na przeciw
i zos­taw Jej cier­nie i róże
pod niebies­kim krzyżem 

wiersz
zebrał 6 fiszek • 7 września 2017, 07:36

giulietka

Więc po cóż nam — jak gwiazdom zagubionym w mroku Spalać się ogniem wiecznie, kiedy chłód nas czeka? Po cóż świecą plejady i łzy w twoim oku, Gdy je ogarnia czarna przemijania rzeka? Jarosław Iwaszkiewicz Odtwórz

Zeszyty
Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Zamyslenie.pl, Aforyzmy i cy­taty

giulietka

Użytkownicy
F G H
Pokaż
Kalendarz
Znajomi
Ulubieni
Ulubieni autorzy
Aktywność

przedwczoraj, 19:05yestem sko­men­to­wał tek­st słona wo­da

przedwczoraj, 13:14.Rodia sko­men­to­wał tek­st słona wo­da

przedwczoraj, 12:49carolyna sko­men­to­wał tek­st słona wo­da

przedwczoraj, 09:10kati75 sko­men­to­wał tek­st słona wo­da

przedwczoraj, 08:07giulietka do­dał no­wy tek­st słona wo­da

przedwczoraj, 07:42giulietka sko­men­to­wał tek­st Białe żag­le

19 czerwca 2018, 18:47yestem sko­men­to­wał tek­st Aniele Boży...  

19 czerwca 2018, 08:53giulietka sko­men­to­wał tek­st Aniele Boży...  

19 czerwca 2018, 08:49giulietka sko­men­to­wał tek­st uwielbiam ciche po­ran­ki gdy tyl­ko [...]

18 czerwca 2018, 18:05yestem sko­men­to­wał tek­st Aniele Boży...